Siyaz

​"Kader, kaçtığın yere seni diz çöktürerek geri getirir."
​Yavuz için Dilan, hiç dokunamadığı ama kokusunu ezbere bildirdiği en ağır imtihanıydı. Onu bir başkasının eşi olarak görmektense ölümü yeğleyip gitmişti Mardin'den.
​Ama kanla yazılan yazılar, gözyaşıyla silinmiyordu.
​Düşman kurşunları Tarık'ın göğsünü delip geçtiğinde, koca bir aşiret sessizliğe gömüldü. Dilan, kucağındaki minik Ömer'le fırtınanın ortasında yapayalnızdı. Aşiretin katı kuralları leş kargaları gibi tepesinde dolanırken, o konağa bir gölge gibi çöken adam dengeleri değiştirdi. Yavuz geri dönmüştü.
​Bir yanda intikam yemini eden düşman aşiret, diğer yanda törenin acımasız baskısı... Ve hepsinin ortasında; birbirine bakmaya bile korkan, ama kaderin aynı kadere zincirlediği iki insan.
​Yavuz, Dilan'ın gözlerindeki korkuyu silmek için kanının son damlasına kadar savaşmaya hazır. Fakat kalbindeki o devasa yarayı sarabilecek mi?
​Aşkın, intikamın ve törenin kesiştiği o bıçak sırtında; yangın mı galip gelecek, yoksa küllerinden doğan bir sevda mı?