Pages We Shared

Okulun en popüler çocuğu olmak kolaydı. Herkesin seni sevmesi,senden korkması ve hakkında konuşması alışılmış bir şeydi.

Ta ki öğretmen onu sınıfın en sessiz, en çalışkan ve kendisinden nefret eden çocuğuyla aynı sıraya oturtana kadar.

Biri okulun kurallarını umursamıyordu.
Diğeri hayatını o kurallara göre yaşıyordu.

Biri insanları güldürüyordu.
Diğeri kimsenin fark etmediği kadar sessizdi.

Ve ikiside bir gün, birbirlerinden bu kadar nefret ederken nasıl olup da birbirlerini düşünmeden duramadıklarını anlayamayacaklardı.

Çünkü bazen insanın en büyük belası, yanındaki sırada oturan kişidir.