KARANLIĞIN HÜKMÜ

KARANLIĞIN HÜKMÜ

  • WpView
    Lectures 19
  • WpVote
    Votes 16
  • WpPart
    Chapitres 1
WpMetadataReadEn cours d'écriture
WpMetadataNoticeDernière publication jeu., août 20, 2026
WpInfo
Fiction
Mystère
Meurtre
Détective & Police
Sombre
Savcı Ilgaz, genç bir kadının cinayetini çözmek için görevlendirildiğinde karşısına sırlarla dolu bir dosya çıkar. Her delil başka bir ihtimali gösterirken, cinayet gecesine dair ortaya çıkan bazı ayrıntılar Ilgaz'ın dikkatini çeker. Çünkü şüpheler giderek kendi kardeşinin üzerinde toplanmaktadır. Ilgaz, kardeşinin masum olduğuna inanmak ister. Fakat dosyadaki her yeni kanıt, onu aynı yere götürür. Kardeşi gerçekten katil mi? Yoksa biri, bütün delilleri onun üzerine bırakıp gerçek suçluyu saklamaya mı çalışıyor? Ilgaz için artık mesele yalnızca bir cinayeti çözmek değildir. Çünkü adalet ile ailesi arasında seçim yapmak zorunda kalacaktır.
Tous Droits Réservés
#286
savcı
WpChevronRight
Rejoignez la plus grande communauté de conteursObtiens des recommandations personnalisées d'histoires, enregistre tes préférées dans ta bibliothèque, commente et vote pour développer ta communauté.
Illustration

Vous aimerez aussi

  • UĞURLAMA
  • Benim Adım Ç�öp
  • Gizin Karanlık Gülleri
  • Gecenin Yıldızı
  • Jokerin Oyunları 🎭
  • 🌹 SONAMY ~ TATLI SIR 🌹
  • Karanlığın İzleri
  • Aynadaki Ben
  • ZEHİRLİ SEVGİ
  • HƏRBİÇİ QIZ
UĞURLAMA

Birlikte babalarının yanına doğru yürümeye başladılar. Tam o sırada dışarıdan bir ses duyuldu. Yiğit'in sesi. "UMUT!" Umut başını çevirdi. Yiğit'in yüzündeki ifade değişmişti. "BOMBA!" Ne olduğunu anlamaya bile fırsat bulamadan Umut, kardeşinin üzerine kapandı. Bir kalkan gibi... Bir dağ gibi... Kollarını Umay'ın etrafına sardı. Sonra... Bir patlama sesi duyuldu. O sese Yiğit'in çığlığı karıştı. Ardından... Sessizlik. Umay ne olduğunu anlayamıyordu. Kulakları uğulduyor, gözlerinin önündeki her şey bulanıklaşıyordu. Az önce abisinin sesi vardı. Az önce babası yanındaydı. Az önce gülüyordu. Şimdi ise hiçbir şey eskisi gibi değildi. Umut, verdiği sözü tutmuştu. Kardeşini sonuna kadar korumuştu. Ama Umay'ın hayatında artık ne babasının sesi kalmıştı ne de abisinin kahkahası. O gün Umay, yalnızca bir patlamanın ortasında kalmadı. Çocukluğunu da orada bıraktı. Belki o gün ilkbahardı. Ama çiçekler yetim kalmıştı. Umay ise hem öksüz hem yetim kalmıştı. Umay artık kimsesizdi.

Plus d’Infos
WpActionLinkDirectives du Contenu