Yorgun Konuşkan

Sinan, yirmi yaşında, on dört yaşından beri kendi ayakları üzerinde duran biriydi.

Hayat ona pek iyi davranmamıştı. Ama Sinan'ın garip bir huyu vardı. Ne kadar yorulursa yorulsun, ne kadar canı yanarsa yansın susmuyordu.

Konuşuyor, gülüyor, çalışıyor ve her sabah sanki hayatında hiçbir şey kırılmamış gibi yeniden ayağa kalkıyordu.

Ta ki yeni bir mahalleye taşınıp karşı komşusu Taner'le tanışana kadar.

Taner, yirmi dokuz yaşında, mahallenin herkes tarafından tanınan abisiydi. Sinan'ın aksine hayatı boyunca maddi sıkıntı çekmemişti. Ama onun da kimseye göstermediği tarafları vardı.

Başlangıçta sadece iki komşuydular.

Biri çok konuşuyor, diğeri dinliyordu.

Biri hayatı ne kadar yorarsa yorsun gülmeye devam ediyor, diğeri o gülüşün arkasında ne saklandığını merak ediyordu.

Bazı insanlar hayatınıza büyük bir gürültüyle girmez.
Bazen sadece bir yaz sabahı, yan eve taşınırlar.

Ve siz fark etmeden hayatınızın en güzel alışkanlığı olurlar.