DUYGULARIMIN HATIRA DEFTERİ

"Her sessizlik benim için bir acıdan ibarettir. Konuşmak ise boğazıma takılan cam parçalarını tek tek yutmak gibidir."
Luna, dışarıdan bakıldığında sıradan bir lise öğrencisiydi; sessiz, kendi halinde ve kimsesiz. Ama o sessizliğin arkasında, kontrol edemediği ve etrafını yakıp yıkabilecek kadar büyük bir duygu fırtınası saklıydı. İnsanlar onun suskunluğunu korkaklık sanırken, o içindeki canavarı uyutmak için her gün kendi etini kanatıyordu.
Ta ki o siyah defter, tozlu fayansların üzerine düşene kadar.
Artık cam parçalarını yutmak yoktu. Artık kaçmak yoktu. İçindeki zehri kağıda, acısını ise onu kıranların zihnine kazımaya kararlıydı.
"Beni kırmaktan korkmayanlar, bir gün o keskin parçalarıma bastıklarında kanayacaklar."