dimple 'namjin

Sabahları her zaman bir işkenceydi. Gözlerimi açmak, başıma her an gelebilecek her şey için bir çağrı gibiydi resmen. Bunun bilincinde olmak aslında ağır olandı. Yaşayacağım şeyin ne olduğunu bilmeyerek kalkmaya çalışıyordum her zaman.

Ayağıma değen soğuk her zaman beni tedirgin hissettirirdi bu yüzden. Güvende olduğum hiçbir an yokmuş gibiydi.

Tabii sabahın şerrini, akşamın hayrına tercih ederdim o başka bir konu.