Az önceki müşteriden aldığım parayı kasaya koyarken bar kısmından çıkmıştım. Sipariş verip vermeyeceğini soracaktım. Ama soramadım. Çünkü geleceğimi hissetmiş gibi şapkasını çıkardı. Uzun ve kemikli elleri oldukça tanıdıktı.
Adımlarım olduğum yere mıhlandı.
İlk gördüğüm şey ensesindeki dövme oldu.
Karya.
Birçok şeye sahiptim. Bir zamanlar. Ve kıymetini bilmeye çalışsam bile hayat hiçbir zaman buna izin vermedi. Çünkü hasta olacağınızı bile bile yağmurun altında beklerseniz sonuç yüzünden yine yağmura söversiniz. Oysaki ıslanmayı sen seçtin, yağmur seni ıslatmadı. Sevilmek istedim, yanlış kişiyi sevmek değil. Ve beklentiler açık ara insanı en çok kıymet bilmeye pişman edenlerdi. Seni beklemedim, senden beklentilendim. Yanlışı sevmedim, sadece sevdim.
Hâlâ aklım almıyor.
Bana bunu nasıl yapabildin?
All Rights Reserved