BİR ATEŞLE YOK OLMAK

"Herkesin söndürdüğü ama bizim yine yaktığımız şey kibritlemizin ateşleriydi."

Kader ve Kadir birbirlerine o yıkıcı ve kırıcı sözlerden sonra boşanmayı isterlerken aradan geçen o bir yıl aralarındaki boşanmayı daha çok netleştirir. Kader evi gibi bildiği adamdan hatta Şafak konağından daha da uzaklaşmak ister.

Her uzaklayışında nereye gideceğini veya nereye varacağını dahi bilmiyordu ama aralarında geçen o bir yıl Kader ve Kadir'i tekrar yan yana getirir. Kadir âşık olduğu kadına öfke duysa da ondan vazgeçtiremiyordu kendisini. Söndüremiyordu kibritteki ateşlerini.

Aradan geçen bir yıl, sayısız kibrit ateşi ve sonu mutlu mu yoksa mutsuz mu bitecek diye bekleyen prensi ve prensesi. Ya o karanlıktan çıkıp kibritlerin ateşlerini aşkla, umutla ve mutlulukla yakacaklardı ya da o karanlıkta kalıp bir ateşle yok olacaklardı.

"Bu kibritin ateşleri biziz umut ışığım. Kimse bizi söndürüp de karanlığa atamaz.."