Çapraz Ateş

"İnsan geçmişinden kaçabilirdi ama masa tenisi topu kaçarsa gidip almak zorundaydı."

"Sonbahar ayının sıradan bir haftasının sıradan bir gününün sıradan bir saatinin sıradan bir dakikasının sıradan bir saniyesinin sıradan bir salisesinin sıradan bir milisaniyesinin sıradan bir mikrosaniyesinin sıradan bir nanosaniyesinin sıradan bir pikosaniyesiydi.

Ya da değildi?
Peki ya öyle miydi?

Kesinlikle öyleydi. Oyunlar insanları dost yapmaz derlerdi. Belki de doğru diyorlarmış, belki de düşman yapardı. Peki ya düşmanımız ile bir zaman çok iyi bir arkadaş olursak? O asker, biz de masa tenisi oyuncusu olsak; her yerde bizim adımızı görse ve gördüğünde de sinirlense? O yüzden İpek, küçüklüğünden beri en iyi oynayabildiği spor olan masa tenisine yoğunlaşmıştı. Hayallerinin peşinden gitmiş ve başarmıştı. Uluslararası yarışmalara kabul almıştı.

Peki, bu yarışmayı kazanacak mıydı?
Kazanırsa/kazanmazsa ne yapacaktı?"