GENERATOR LOSOWYCH SŁÓW

Ach ten los...
Zdaje się losować to i tamto, bo nie sposób dostrzec wszechobecnej logiki, spójnego ładu i ciągów przyczynowo skutkowych powszechnych dla wszystkich. Ktoś zdaje się rozrzucać przed nami ziarna znaczeń i pojęć, a my niczym kury - przyswoimy to, na co akurat natrafimy. Następnie z wielką łatwością i przyjemnością zaczniemy traktować jako swoje w sposób pogłębiony.

Losowanie słów to (choć boję się tego słowa) zabawa. Skąd ten strach? Bierze się z przeczucia i niepokojącej intuicji, że wyzbywam się w ten sposób patetyzmu, ogołacam z uduchowienia, ograniczam strumień świadomości - coś sobie narzucam. Ja jednak staram się tylko coś wywołać. Coś co zdaje się umierać we mnie mozolną śmiercią (na szczęście niebolesną). Szukam więc na oślep, wierząc, że z zawiązanymi oczami rzutką trafię w sam środek tarczy. Obym poczuł wtedy ulgę.

PS.: Szczególnie intrygującym modelem maszyny losującej jest umysł ludzki. Szczególnie obcy umysł. A jeszcze trudniej egoistycznie poszukać w tymże losowaniu siebie, gdy jest to umysł ludzki cudzy, lecz dziwnie bliski.