Mavi Sancak

Trabzon'da deniz kadar eski bir düşmanlık vardı.

Bir kıyının iki ucuna kurulmuş iki aile...
Yamanlar ve Çakırlar.

Yıllardır birbirlerinin adını bile duymaya tahammül edemeyen bu iki ailenin arasında, kimsenin bilmemesi gereken bir sevda filizlenmişti.

Meltem Yaman ve Poyraz Çakır.

Biri Yamanların tek kızı, diğeri Çakırların en büyük oğluydu.

Karadeniz'in hırçın dalgalarına karşı birbirlerine sığınmış, ailelerinin yıllardır büyüttüğü nefrete rağmen birbirlerini seçmişlerdi.

Ta ki aileleri onları bulana kadar.

Meltem, babasının kararıyla Trabzon'dan koparılıp İzmir'e gönderildi. Herkes onun eğitimine devam edeceğini sandı. Oysa bu bir eğitim değildi.

Bir ayrılıktı.

Poyraz, Meltem'in neden gittiğini hiçbir zaman öğrenemedi.

Onu bekledi.
Sonra beklemekten vazgeçti.

Yıllar sonra Poyraz, İstanbul'daki Deniz Harp Okulu'ndan mezun olup üniformasını giydi. Deniz onun için artık yalnızca görev değildi; geçmişte bıraktığı her şeyden uzaklaştığı sonsuz bir maviydi.

Meltem ise yıllar sonra doktor olarak Trabzon'a döndü.

Aynı gökyüzünün altında.
Aynı denizin kıyısında.
Ama birbirlerinden habersiz.

Karşılaştıklarında ikisi de birbirini tanımadı.

Ne Meltem, karşısındaki deniz subayının yıllar önce kalbini bıraktığı çocuk olduğunu biliyordu...

Ne de Poyraz, yıllardır zihninin en kuytu yerinde sakladığı kızın artık karşısında bir doktor olarak durduğunun farkındaydı.

Fakat Karadeniz bazı hikâyeleri unutmazdı.

Dalgalar kıyıya her vurduğunda geçmişten bir parça geri getirirdi.

Bir bakış...
Bir ses...
Bir dokunuş kadar tanıdık gelen bir gülüş...

Ve iki yabancı, nedenini bilmeden birbirlerine yeniden yaklaşmaya başladı.

Çünkü bazı aşklar yıllarla bitmez.

Sadece hafızanın kıyısında sessizce bekler.

Ve bazen insan, hayatının aşkını ikinci kez bulduğunda bile onun zaten bir zamanlar kendisine a