Bazı insanlar gider. Bazıları geri döner. Ama hiçbir şey bıraktıkları yerde kalmaz.
Beş kişiydiler.
Çocukluktan beri aynı sokakları, aynı yazları ve aynı sözleri paylaştılar.
Sonra biri gitti.
Öylece.
Ardında ne bir veda, ne bir açıklama, ne de geride bırakılan tek bir cevap...
Yıllar sonra geri döndüğünde bıraktığı sokaklarda insanlarda aynı değildi. Herkes hayatına devam etmeyi başarmıştı.
Derin hariç.
Çünkü bazı yaralar zamanla kapanmaz.
Sadece insan, onlarla yaşamayı öğrenir.
şimdi geçmiş kapıyı yeniden çalarken yanıtlanması gereken tek bir soru var;
Bizden geriye gerçekten ne kaldı?
"Beni yarım bıraktığın yerde, sensiz tamamlanmayı öğrendim."
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang