Sabi nila, hindi mo raw namamalayan kung kailan ka tuluyang nahuhulog. Hindi ito dumarating nang may babala. Walang paunang pahintulot. Walang pahinga. Bigla ka na lang nasa gitna ng isang digmaan- kung saan ang kalaban mo ay ang sarili mong puso. Paano mo nga ba malalaman na mahal mo na ang isang tao... kung sa bawat tibok ng puso mo, pilit mong sinasabi na bawal? Paano kung magkaibang direksyon ang tinatahak ng isipan at damdamin mo? Isa ang sumisigaw ng "hanggang magkaibigan lang tayo" habang ang isa nama'y bulong nang bulong ng "maaari ba tayong maging magka-ibigan?" At paano kung ang dalawang pusong iyon ay matagal nang nakatali sa isa't isa, simula pa lamang ng kanilang kamusmusan- ngunit pilit pinaglalayo ng tadhana Ito ba ay isang pagsubok sa pagkakaibigan? O isang trahedyang mauuwi sa pag-iibigan? Pagkakaibigang puno ng asaran Pero hindi nila alam- hindi simpleng asaran ang nangyayari. Dahil sa bawat salitang binibitawan may katotohanang pilit naming tinatakasan. Sa bawat tingin na iniiwas ko, may damdaming pilit kong ikinukubli. At sa bawat away namin- may emosyon na hindi ko kayang pangalanan. Akala ko, galit lang. Akala ko, inis lang. Akala ko... wala lang siya sa'kin. Pero paano kung ang taong pinakaayaw mong mahalin- siya rin palang taong hindi mo kayang kalimutan? Paano kung sa likod ng lahat ng pagtanggi, may pag-ibig na matagal nang naghihintay na mapansin? At paano kung sa oras na tanggapin mo ang katotohanan- may lakas ng loob ka bang ipaglaban? Dahil may mga pag-ibig na hindi ipinaglalaban. May mga pusong hindi binibigyan ng pagkakataon. Dahil sa takot na masira ang mga pinagsamahan At may mga kwentong- hindi mo alam kung dapat bang simulan dahil maaaring magdulot ng wakas sa mga pinagsamahan... oh dapat mo bang bigyan ng pagkakataon upang magsimula ng pagmamahalan At mayroong isang t
Detail lengkap