Sana Rağmen

"Seninle yüz yüze konuşmak, sana bu mektubu yazmaktan güç geldi bana. Zira senin yanında dilim tutulur, gönlüm ise benden evvel konuşmaya başlar. Ne garip, senden uzak durmaya çalıştığım her an gönlüm yine sana varır. İnsan bazen bir çift mavi gözde gökyüzünü değil, kendisinden sakladığı bir sırrı görürmüş. Saçları gün ışığı olup uyandırsa da kalbimi, fazlası kavururmuş. Ben bunların hiçbirini bilmezdim. Ta ki o kimseyi tanıyana kadar. Şimdi söyle bana; bir insan, kendisine hiçbir şey vadetmeyen birini neden bu kadar bekler?

Sana rağmen seni sevmek, ne tuhaf bir kader."

🌷