i won't cross your path anymore, aref

Efe'nin ailesi, o kendini bildi bileli Soydoğan Malikanesi'nin hizmetindeydi. Efe de daha çocuk yaşta, bu hayatın bir parçası olmuştu. Arda'yla aynı liseye gidiyorlardı. Fakat aralarındaki tek ortak nokta buydu. Efe, okula girebilmek için yıllarca çalışıp yüzde yüz burs kazanmıştı. Arda ise babasının serveti sayesinde istediği her kapının zaten kendiliğinden açılmasına alışmıştı.

Efe hayatı boyunca sahip olmak istediği her şey için savaşmıştı. Arda ise hiçbir şey için savaşmak zorunda kalmamıştı.

Aynı malikanenin çatısı altında büyümüş, aynı sofralara oturmuş, aynı koridorlarda yürümüşlerdi. Buna rağmen birbirlerine hiç benzemiyorlardı. Efe'nin ailesi, Arda'yla yakın olmasını istiyordu. Sonuçta Soydoğanlar onların ekmek kapısıydı. Fakat Efe'nin Arda'yla arkadaş olmak gibi bir niyeti yoktu.

Çünkü Efe, Arda'nın bencil, şımarık ve sahip olduklarının değerini bilmeyen biri olduğuna inanıyordu. Ve haksız da sayılmazdı. Dünyaya bakışları, hayattan beklentileri, alışkanlıkları... Aralarında uçurum vardı. Efe, Arda'yı hiçbir zaman kendine yakın bir arkadaş olarak göremezdi.

Ta ki bazı şeylerin, göründüğü kadar basit olmadığını fark edene kadar.