Mevsim

Hızla arkamı dönüp ona baktım.

​"Ne yapıyorsun ya sen, geri zekalı?" diye mırıldandım, sesimdeki öfkeyi gizlemeyerek.

​"Beni bu kadar özleyip hasretimden ağlayacağını bilmiyordum, Mevsim." dedi alayla, dudaklarında tehlikeli bir kıvrımla.

"Gözlerim yaşardı."

​Yüzümü buruşturdum.

​"Nefret." diye tısladım dişlerimin arasından.

"Tiksiniyorum senden."

​"Ne tesadüf, ben de aynısını senin için düşünüyordum."

​"Çık git buradan, biri görecek!" dedim öfkeyle.

​O ise hiç oralı bile olmadan öylece dikiliyordu.

Hızla üzerine doğru adımlayıp ellerimi göğsüne bastırdım ve tüm gücümle ittim.

​"Çıksana!" dedim hırsla.

Onu tekrar ittiğimde, Atlas bileklerimi yakalayıp ellerimi sırtımda birleştirdi.

Üzerime doğru eğilip dudaklarımızı birleştirdiğinde, aramızdaki tüm o nefret ve keskin sözler tek bir saniyede darmadağın oldu.

​Birkaç saniye şaşkınlıkla duraksasam da, hissettiğim tanıdık dalga bütün bedenimi sararken hızla ben de aynı şekilde karşılık vermeye başladım.

​Aramızdaki tek çekim buydu işte...

Bu hikayede toksik unsurlar ve yetişkin içerik (+18) bulunmaktadır. Rahatsız olanlar veya olacaklar okumasın.