YAĞMURLU GÜNLER

Bazı insanlar hayatımıza tesadüfen girer. Bazılarıysa geçmişimizden kaçamadığımızı hatırlatmak için...
Deniz kenarında geçen yaz günleri, sessiz akşamlar, yarım kalan çocukluk anıları ve yağmurun ardında saklanan bir geçmiş...
Gece, dışarıdan bakıldığında sıradan bir lise öğrencisi gibi görünür. Arkadaşları ve okul hayatıyla devam etmeye çalışır. Fakat kimsenin bilmediği, yıllardır taşıdığı bir geçmişi vardır.
Çocukluğunda yaşadığı büyük bir kayıp, Gece'nin hayatını ikiye ayırmıştır. Yıllar önce kaybettiği küçük kızın adı Deniz'dir.
Fakat geçmiş, insanın unuttuğunu sandığı yerde bile yaşamaya devam eder.
Gece'nin hayatına Ege girdiğinde her şey değişmeye başlar. Birlikte geçirdikleri zaman, Gece'nin yıllardır kapattığı kapıları yeniden aralar.
Ege'nin yanında Gece, geçmişinin ağırlığını bir süreliğine unutabilir. Yeniden mutlu olabileceğine inandığı anda ise geçmiş karşısına çıkar.
Bir yazlık ev, çocukluk hatıraları, yıllardır unutulmayan bir ağaç ve geçmişten bugüne uzanan bir sır...
Gece ve Ege birbirlerine bağlandıkça, geçmiş de aralarındaki en büyük sınava dönüşür.
Çünkü bazı isimler yalnızca bir isim değildir.
Bazıları insanın kaybettiği çocukluğudur.
Bazıları geçmişidir.
Bazılarıysa yıllardır bulunmayı bekleyen bir parçadır.
Deniz, Gece'nin yıllar önce kaybettiği o parçadır.
Ve Ege'nin hayatındaki yeri artık yalnızca Ege değildir.
O, Gece'nin geçmişiyle bugünü arasında duran Atlas'tır.
Gece bir kez ailesini kaybetmiştir. Yeniden birine bu kadar bağlandığında, aynı acıyı ikinci kez yaşamaktan korkar...
...
Deniz ve Atlas'ın yazlıktaki son günüydü. Çocukluklarının geçtiği yerde birlikte geçirdikleri son gün olduğunu bilmiyorlardı. Her şey normal görünüyordu, ta ki yağmur başlayana kadar.
Aynı yol.
Aynı yağmur.
Aynı ağaç.
...
Ve Atlas, Denizi