Benim Şahsi Cehennemim

Güneş için Ares Laskaris, çocukluğundan kalma kötü bir hatıradan ibaretti.
En azından yıllar sonra hayatına yeniden girene kadar.

Onu yeniden gördüğünde değişen tek şey Ares değildi.
Bakışları daha karanlık, sesi daha soğuk, varlığı ise eskisinden çok daha tehlikeliydi.

Güneş ondan uzak durması gerektiğini biliyordu.
Ares de Güneş'e yaklaşmaması gerektiğini.

Fakat bazı insanlar insanın karşısına tesadüfen çıkmazdı.

Bazıları felaket gibi gelirdi.
Bazılarıysa felaket olduğunu bildiğiniz hâlde vazgeçemediğiniz tek şey olurdu.

Güneş, Ares'in hayatına yeniden girdiği anda bir şeyi çok geç anlayacaktı:

Cehennem her zaman kaçmak istediğiniz bir yer değildi.
Bazen içine kendi isteğinizle yürürdünüz.

Ve Ares Laskaris, onun şahsi cehennemi olmaya fazlasıyla hazırdı.