Jego perfekcja.

Spojrzałam na jego twarz. Jasnoniebieskie oczy, starannie przycięty zarost i wąskie usta. Coś w nim było. Coś takiego, że gdy zerknęłam na niego jeszcze raz, nie mogłam oderwać od niego wzroku. I właśnie wtedy dotarło do mnie, że nie spojrzę więcej w niebo nie myśląc o jego błękitnych oczach.
- Lilly, czy jestem ważniejszy od twoich notatek? - odezwał się nagle i rzucił mi bystre spojrzenie, a ja poczułam jak krew odpływa mi z twarzy.
- Nie, panie profesorze. - wydukałam i spuściłam głowę udając, że nie słyszę chichotu całej klasy.
Mocno przyciskając długopis do strony zeszytu dużymi literami napisałam "To twój nauczyciel, idiotko."