Między wczoraj a jutrem.

Ojciec obiecał jej, że zawsze będzie przy niej.
Nie zdążył dotrzymać obietnicy.

Szesnastoletnia Sofia w jednej chwili traci jedyną osobę, która była jej domem. Jej ojciec ginie w wypadku spowodowanym przez pijanego kierowcę, a dziewczyna zostaje pod opieką starszego brata.

Wojtek zawsze był blisko Sofii. Mimo że dzieliły ich kilometry - on mieszkał w Krakowie, ona z ojcem w Zakopanem - dzwonił, przyjeżdżał i interesował się jej życiem. Kochał ją, ale nigdy nie rozumiał, dlaczego ich ojciec pozwalał jej na wszystko.

Teraz gdy Sofia zostaje sama, Wojciech zabiera ją do swojego domu w Krakowie.

Dla niej oznacza to utratę domu, ojca i dotychczasowego życia. Dla niego - odpowiedzialność, której nie zamierza się uchylać.

Wojtek jest prokuratorem. Na co dzień potrafi zachować zimną krew, podejmować trudne decyzje i rozwiązywać sprawy, w których inni widzą jedynie chaos.

Tym razem czeka go jednak najtrudniejsza sprawa w jego życiu - wychowanie własnej siostry.

Wprowadza zasady, których Sofia nigdy nie musiała przestrzegać. Godziny powrotów, obowiązki i granice, które dla niego są wyrazem troski, a dla niej stają się kolejnym więzieniem.

Im bardziej Wojtek próbuje ją chronić, tym mocniej Sofia się buntuje.

On boi się, że jeśli pozwoli jej na zbyt wiele, straci ją tak samo, jak stracił ojca.

Ona boi się, że wraz z ojcem straciła również prawo do własnego życia.

Dwoje rodzeństwa. Jedna tragedia. Dwa różne sposoby radzenia sobie z bólem.

A między nimi miłość, której żadne z nich nie potrafi właściwie okazać.

Bo czasem najtrudniejszą sprawą nie jest ochronić kogoś przed światem.

Tylko pozwolić mu żyć po swojemu, nawet jeśli boisz się, że możesz go przez to stracić.