Öncelikle, başlangıçlar çok değerlidir. Her başlangıcın bir değeri ve tozpembeliği vardır. Başlarsın yazmaya aşk için, başlarsın yazmaya dert için, başlarsın yazmaya susmayı bilemediğin için, ama en önemlisi çıkan yol aynı hepsi kağıda dökülüyor. Hayatta beklentilerim var mutlu bir aşk ilişkisi, iyi bir gelecek, sağlam bir kariyer ama bunların kaçı beklentidir acaba. Herkesin beklentileri çok olsun, elimizden geleni yapalım. Kolunun, ayağının, gözünün, kulağının vücudunun her organının değerini bileceksin bu yazılarla, bazen de annenin, babanın, derslerinin, sevgilinin değerini bileceksin. Sen kendi cümleni kur ve sakla, her ne olursa olsun kendini üzme. Evet, zordur boş ver demek, ama daha iyileri seni bekliyor, hayat kısa anı yaşa. Unutma yaşın ne olursa olsun, ne kötülükler başına gelmişse gelsin, hepsinin üstesinden gelmek senin harcın. Herkesin mutlu bir hayat yaşamaya ihtiyacı vardır, onu güzelleştirmek, süslemek bize kalmış. Mutlu musunuz? Sorusuna verilecek tek cevap mutluyuz olacak, çünkü hayat bizi sınıyor. Aşk için yazanlardanım buyurun, tekrar, tekrar okumanız dileğiyle.
"Ahh... ağam..." diye mırıldandı lorin. "Teniniz... ateş gibi."
Boran yavaşça aşağıya doğru indi. Lorinin bacaklarını iki yana ayırdı, dizlerini yatağa bastırdı. Lorinin nefesi hızlandı, göğsü inip kalkıyordu. Parmaklarını yastığı sıkarken, boranın dudakları onun en mahrem yerine ulaştı.
Bir anda bütün vücudu kasıldı.
"Ahh... evet... orası... ağam! Lütfen... devam et..." diye inledi, sesi neredeyse yalvarır gibiydi.
Boranın dili her kıvrımında gezinirken, lorin kıvranıyor, yatağın çarşaflarını avuçluyordu. Bazen başını sağa sola atıyor, bazen vücudunu ona doğru bastırıyordu.
"N'olur... ağam... bırakma... beni çıldırtıyorsun..."
Boran onun zevkle titreyen hâline bakarken, dudaklarının arasında mırıldandı:
"Senin bu hâlini izlemek... cehenneme bile değer, lorin."
Lori'nin sesi artık kontrolsüzleşmişti. Titreyen bir sesle haykırdı:
"İçime gir... ağam... lütfen! Dayanamıyorum artık!"
Boran, kendini dizlerinin üzerine kaldırdı. Bedeninin ağırlığını lorine verdiğinde ikisinin nefesi birbirine karıştı. Bir bakış, bir temas... ve sonra tek bir hamlede birleştiler.
Lorin çığlık attı.
"Ahh! Daha... daha derin, ağam!"