Diario de una suicida

Diario de una suicida

  • WpView
    Odsłon 67
  • WpVote
    Głosy 8
  • WpPart
    Części 1
WpMetadataReadW trakcie
WpMetadataNoticeOstatnia publikacja śr., cze 17, 2015
"Siempre se vio tan feliz." Era lo único que escuchaba, una, y otra, y otra vez. Pero, ¿donde estoy? ¿porque no siento mi cuerpo? Puedo verme desde aquí, Pero es como si estuviese.. flotando o algo así. No puedo sentir nada, observo como me llevan de prisa a una sala de emergencias, pero es tarde ya. ¿será posible?.. ¿y si...? No puede ser. ¿Estoy muerta? Admito que siempre quise morir.. pero, no así. Es irónico, ahora que estaba mejor, todo se derrumba. Aunque ya debería sentirme acostumbrada, digo, nunca pude hacer algo realmente bien. Pero.. ¿Quiero realmente morir? ¿Será este mi último día aquí?.
Wszelkie Prawa Zastrzeżone
Dołącz do największej społeczności pisarskiejOtrzymuj spersonalizowane rekomendacje dzieł, zapisuj ulubione dzieła w bibliotece oraz komentuj i głosuj, aby rozwijać swoją społeczność.
Illustration

To może też polubisz

  • Ahora soy Chloe Bourgeois, ¡¡¡Yo sere quien elige mi destino!!!
  • Mi Corazón...
  • Morí... Pero... ¡¿Reencarne En La Hermana Menor De  Kagome Higurashi?!
  • Mi faraón (Bill Cipher X rayito)
  • Alone in the Dark
  • Sin Salida, ni Segunda Opción (Neji&Sakura)
  • 'B.I.T.C.H.' (One Direction & Tu)
  • Ama O Muere
  • PENSAMIENTOS DE UNA POSIBLE SUICIDA
  • Ya que soy una villana... are lo que yo quiera!!!

¿Que les puedo contar?.... Ah si!! Me llamo Sara, o bueno así solia llamarme.... Porque me morí salvado a una niña de ser violada Dejenme y les cuento mas sobre mi Yo era una chica universitaria como cualquier otra, cuando cumpli los 18 me independice de mis padres, a los cuales nunca les importe y me trataban peor que la basura, nunca tuve amigos en la escuela porque era la "rara del salón" solo porque siempre tenia una cara seria e indiferente, la cual siempre he tenido desde que nací, mi cara evita que los demás sepan lo que realmente siento, si estoy feliz, si estoy enojada, si estoy triste e incluso si estoy haciendo lo que me gusta o me disgusta, mi cara siempre se mantiene seria e indiferente, solo cambia un poquito cuando expreso mis emociones pero como son tan pequeños los cambios en mi cara la gente nunca lo nota También porque era otaku y me encantaba el anime, sobre todo Kimetsu no Yaiba, mi anime favorito, mis personajes favoritos son Douma, Nakime, Gyutaro, Daki, Rui, Mamá araña, Hermana araña, Nezuko, Yoriichi, Tomioka, Mitsuri, Tokito y Haganezuka yo nunca he tratado de ocultar lo que soy o lo que me gusta, por lo que siempre llevaba accesorios o ropa de anime al colegio, en especial de Kny Y la ultima razón es por mi obseción con los gatos, son mi animal favorito y los amo con toda mi alma, antes de poder independizarme mis padres me prohibieron tener mascotas, por lo que después de independizarme, me dedique a ayudar a los perros y gatos callejeros que me encontraba, los recogía, los cuidaba y luego les buscaba una familia que los quisiera y si no le lograba conseguir hogar me los quedaba, por esa razón conseguí en trabajo de medio tiempo en una cafetería, y con el dinero que ganaba, después de pagar y comprar todo lo importante, si me alcanzaba, les compraba algo Por esas razones es que no tenia amigos, pero tampoco es que me importe, prefiero estar sola, me gusta la paz, la tranquilidad y la calma de la soledad Pero un

Więcej szczegółów
WpActionLinkWytyczne Treści