Küçük Sevgilim

"Beni mahvettin. Mahvediyorsun," durdum ve ekledim. "Varlığınla."

Kalbim acıyla kasıldı,kanlı ellerini kendi katili ilan etmek istiyorcasına sıktı. Söylemek istediklerim çok farklıydı,yapmak istediklerimde.Sıkıca sarmalamak istiyordum yalnızca... Ama gururum buna izin vermedi.

Sessizlik,ikimizin arasında bir çığ gibi büyürken tek temennim altında kalmamaktı.

Sahi,sessizlik bizi tam şuanda içine alsa daha iyi olmaz mıydı?

Derin bir iç çekti.
"Beni mahvediyorsun."durdu ve ekledi. "Gülümsemeni benden saklayarak."

Hangisi daha acıydı? Ailemi benden alan kişi ile aynı kanı taşıdığını öğrenmem mi,yoksa gülümsememi ondan saklamam mı?

-10.07.2015-