All I Need is You
- LECTURAS 1,773
- Votos 39
- Partes 3
Dali dali kong inimpake ang mga gamit ko bago pa niya ako maabutan.
Sinara ko na ang zipper ng maleta ko. At akmang aalis na ng makita ko ang isang bulto ng lalakeng nakatayo.
"Saan ka pupunta?" Tanong niya at inagaw ang maleta ko.
"Please, Nej. Pakawalan mo na ako" I begged.
Hinawakan niya ang magkabilang braso ko ng mahigpit.
"Mag asawa tayo, Anika. Hindi ka aalis! Kung ang pagkulong sayo dito ay assurance kong hindi ka makaka alis ay gagawin ko!" Sinampal ko siya. Tinulak. Hindi maari iyon.
"Tama na! May nahanap na akong donor! Ibabalik ko na sa'yo ang mga mata ng totoong mahal mo! Pakawalan mo na ako"
Kung hindi naman dahil sa mga matang ito hindi niya naman ako guguluhin eh. Hindi niya guguluhin ang pamilya ko.
This story is just a fictional. It,is only exist in the mind of the author. Copying and Claiming without the Author's Permission is consider as a Plagiarism "The Act of using another person's word or ideas without giving a credit" and it's a crime.
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Carmela
PROLOGUE "Sir. Bakit nyo ho ako tatanggalin sa trabaho?" mapangahas kong tanong sa Manager ng pinagtatrabauhan kong Mall. "Yon ang desisyon ng May-ari. Kasama ka sa mga male-lay-off. I'm sorry Carmela." alam kong nasunod lamang ito sa utos ng masmataas sa kanya. Kaya Wala akong ibang maisumbat Dito. "Biglaan naman ho kasi Sir." mangiyak ngiyak kong sambit. May ibinigay itong card. "Kung gusto mo pang manatili sa trabaho mo dyan mo puntahan ang may-ari ng Mall. Bukod diyan wala na akong iba pang magagawa. Kung Hindi ka daw pupunta o di mawawalan ka talaga ng trabaho." Muli kong minasdan ang maliit na papel. Bumuntong hininga ako. Keycard yon ng Isang Hotel room. Napapikit na lamang ako. "Sige po. Pupunta po ako." Author's Note All my Works are all fictional none of it exist in Real life. Originally Written by me. credit to the owner of the photo 😁Concluida
The Mistress Love Story (Completed)
THE MISTRESS LOVE STORY "Love." Nakangiting salubong niya nang makita ako. Yayakapin niya sana ako nang salubungin ko ito ng isang malakas na sampal. "Love? Ang kapal ng mukha mo! Paano mo nagawa yun sakin? pinagkatiwalaan kita." Galit na sabi ko, nagulat naman siya at nagtatakang tumingin sakin. "Anong sinasabi mo?" "Sige magmaang-maangan ka pa. May asawa ka diba?" "Paano mo nalaman?" Nakayukong tanong niya. "Paano? nagpunta ako sa bahay ni Madam kanina. Excited pa naman akong makita ka kasi isang buong araw kang hindi nagparamdam tapos ganun lang madadatnan ko. B---bakit mo ako niloko?" Umiiyak na sabi ko, halos hindi na ako makapagsalita ng maayos dahil sa pagiyak. "Sorry. I'm sorry. Hindi ko gustong magsinungaling sayo." "Kyle minahal mo ba ako?" Tanong ko sa kanya. Hindi ko alam kung bakit ko natanong sa kanya yan. Alam kong mahal niya ang asawa niya, kaya nga sila nagpakasal diba? pero i want to know kung minahal niya rin ba ako or panakip butas lang, kasi nasa ibang bansa ang asawa niya. "Oo. Mahal kita, minahal kita nung una palang." Mabilis niyang sagot. "Pero mahal mo din ang asawa mo diba?" Tumingin lang siya sakin. "Bakit hindi ka makasagot?" ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEConcluida
SEDUCING THE QUEEN BEE-TCH
"I think she deserve a sorry Miss Queen bee." "W-what?! Did I hear it right??" Hindi makapaniwalang tanong ko sa halos matawang tinig. "You??" I said na dinuro pa siya. "A fu*k*n transferee ay inuutusan akong mag sorry sa tatanga tangang yan?" I pointed out the stupid girl beside her na naka yuko lang before I let out a disbelief laugh, "are you kidding me?! And who do you think you are to tell me what to do?!" I shouted to her. "She already said her sorry but you still pushed her. Kung nabasa man yang damit mo, nabasa narin siya ngayon dahil sa pagtulak mo. Now It's your turn to say your sorry." She seriously said na parang hindi apektado sa galit ko. "Damn you!! Sino ka para sundin ko?!" Galit na sigaw ko sa kanya. "You'll say your sorry? Or you'll be sorry?" Banta pa niya. I heard the crowd gasped at what they heard. Saglit naman akong napanganga sa narinig, "Are you scaring me?! Sa tingin mo matatakot moko? You're just a transferee, you are nothi----" Natigil ako ng bigla itong humakbang patungo sakin, natahimik ako ng hinablot nito braso ko at hinatak palabas ng cafeteria namalayan ko nalamang nasa loob na kami ng comfort room. She push me in one of the corner naramdaman ko pa ang pader sa likuran ko, she walked away to lock the door before turning around to face me with her serious face. She walk closer. My heart starting to beat in nervousness ng ilapit niya ang mukha sa mukha ko, she even looking at my lips while doing that, as much as I wanted to push her ay hindi ko magawa dahil tila ako nawalan ng lakas kaya naman ng tuluyan ng lumapit ang mukha nito ay napapikit nalamang ako ng pagkariin riin. "Samuel Alejandro." Napadilat ako sa bulong na iyon. "Is he a good kisser? Is he good in bed? Hmm.. I think it's for me to find out." Lumayo na ito as she said that but I grab her arm just before she walk away. "What do you mean by that?" Tiim bagang kong tanong. Tinignan lang niya ako in a boring way. "I will seduce your boyfriend Ms. Queen bee."Concluida
Vanilla's Poser Girl
"What makes you think you're already in love? You haven't even met that Zero." Natawa naman ako sa kaibigan kong si Leigh habang inaayos ko yung sintas ng sapatos ko. "Why Leigh? Do you fall in love at first sight? Hindi naman din di ba? Saka sabi mo, fall in love with the character. That's why I think I'm falling for this Zero." "You don't even know him yet, Van." "Exactly. Kaya nga ako naeexcite e. It seems that we don't know each other yet. But we can already feel the connection as if we've known each other for a long time." Natahimik naman ito doon. Pagkatapos ay sinimulan na din magpalit ng jersey. "Just slow down. You might find yourself breaking. Mamaya gamitin ka lang nyan." Umismid naman ako. "Gaya ng mga exes mo? Y'know what's wrong with you, Leigh? Pinangungunahan mo lahat. That's why no one can keep up with your standards." "Hey, I'm just saying if what if he's a psycho? A stalker? A hooker?" Tumawa naman ako dito. She's really paranoid. "Just step out of your safe zone, Leigh. You're already missing the most exciting part of life." "Slowing down isn't always bad, Vanilla." "Yeah, but look at you. Seriously? Continous failed relationships?" "Ikaw din naman a. Why aren't you finding the right one yet?" "I already found him. That's zero. I can feel the connection. He guesses everything about me perfectly. Like all of my favorites and quirks that only you and the girls can tell." I gave her an elated smile. "So, back off. And just be happy for me. Okay?" "What if that's a stalker or a paparazzi that already run a background check with you?" "Ang negative mo, Leigh. Seriously, just fall in love and get a life." Ngumiti ito ng nakakaloko. "Okay, so what will you do if that Zero is a girl?" Natigilan naman ako. "You're not Zero, are you?" "Of course not." Nakahinga naman ako. "As long as it's not you, I'm okay." "Why?" "Because I don't want to end up with a puppet like you. Yikes! A barbie doll of everyone."Concluida
Railey's Supermodel
"Damn that woman. She wasn't even nice to start with. Paasa!" Mula sa kinatatayuan ko ay napalingon ako sa pinanggalingan ng boses na iyon. Halatang lasing na. There's a 5'11 tall girl, with a glass of brandy on her right hand. Nakasandal ito sa pader habang nakatingin sa may gilid ng pool. She reminds me of Grant's height and Leigh's physique. Pati pormahan, Leigh na Leigh yung datingan. I was busy looking at her when she childishly sat on the edge of the pool. Tinanggal nito yung stilettos nito at walang pakialam kahit mabasa pa yung skirt nito habang nakaupo sa gilid. Her white long legs are exposed dahil sa nalilis nitong skirt. Out of my normal, I'll just let it pass. "I've been chasing her for two fuckin' years. But she's not even seeing me as her equal. It sucks." Seryoso. Lasing na talaga siguro 'to. Don't tell me babae talaga yung tinutukoy nya? Natatawang nilapitan ko tuloy ito. A small talk won't hurt right? "Hey, Are you okay?" Natigilan ako nang umangat yung kulay light blue nitong mga mata patingin sa akin. I'm not fond of blue eyes. But hers is as clear as a sky. She's still brimming into tears. "Get out!" Gusto kong matawa. Para talaga syang bata. It reminds me of my bestfriend. "What's wrong with you?" Inabot ko sa kanya yung white hanky ko. "Are you stalking me?" "No, of course not. Why would I?" "Hindi mo ako kilala?" I gently shake my head. "Sabagay. You look like a commoner." Tumingin pa sya sakin mula ulo hanggang paa. Fine, I'm wearing black fitted jeans, my casual white tees, and white sneakers. Kagagaling ko lang kasi sa hangar kanina. I just need a drink kaya naghanap ako ng may party. "Do you usually talk to a stranger?" tanong pa nito. "Of course. Talking to someone you do not know is relieving. Especially when you need to talk." Tumayo ito at lumapit sakin. Napatingala naman ako dito. "I don't need to talk. I need to prove something. Stay still, stranger." And then she kissed me. Fucks! What!?Concluida![Crushmate [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/53101634-256-k456094.jpg)
Crushmate [Completed]
Hanggang saan ka ba kayang dalhin ng salitang pagmamahal? Hanggang kailan mo ba matitiis ang sakit na dulot ng salitang ito sayo? Nawala ang alaala mo pero pinipilit mong alalahanin siya hanggang sa malaman mong siya nga pala talaga. Pano kung lahat ng tao sa paligid mo ay pare parehas ang nasa isip kung pare parehas silang puno ng lihim? Kaya mo pa kayang magpatawad? Kaya mo pa kayang ngitian ang mga problemang akala mo ay tapos na? Magpakatatag! Yan ang iyong salitang tatandaan dahil kung ano ang nakalimutan ng utak ay Hinding hindi makakalimutan ng iyong 'PUSO' _______ This story is a work of fiction. Names, characters, place and events are fictitious, unless otherwise stated. Any resemblance to real persons, living or dead, or artual events is purely coincidental. All rights reserved. No part of this story may be reproduced, distributed, or transmitted in any form or by any means, without the prior permission of the author. Plagiarism is a crime. -CasioPrincessConcluida
I'm Dating The Pervert Gangster (COMPLETED)
Nakita niya nalang nasa isang lalaki bag niya. Magnanakaw ba yun?! Lumapit ito at akmang sasapukin niya na yun lalaki pero .. "Who the hell are you?! Crazy mad woman!! Akala mo masasapok mo ako?! You're hella crazy!!" Sigaw nito sa babae. "I'm not crazy! Give my bag back!!" Sigaw ng babae sa lalaki. "You're bag?! This hermes bag is yours?! As if! This bag is my sister's!! You even look like you can't afford this kind of bag! So fuck off!!" Naiirita yun babae sa pagksabi nito. "Ang kapal talaga ng mukha mo! Tingnan mo pa laman nyan! It contains my---" Napatigil ng pagsasalita ang babae dahil napansin niya na yun lalaki ay nakatingin sa cleavage niya. "*slap!* You perv!! Keep that bag!" Umalis na yung babae. Napanganga nalang yun lalaki at iyo ang kauna unahang babaeng sumampal sa kanya. Copy rights © 2014 Rated R. Some scenes are not suitable for 18 years old and below. READ AT YOUR OWN RISK.Concluida
The Promise (Complete)
"For richer, for poorer, in sickness and health, till death do us part. Please wear this ring and promise me that you will not remove this because this is sign of my undieying love." Yan ang pangako mo sa akin ng kinasal tayo, pangako na araw-araw kong pinanghahawakan. Pero bakit kaylangan mo magbago ng malaman nating wala akong kakayahang magdalang tao. Alam kong sabik kang magkaroon ng sariling pamilya dahil lumaki kag nag-isa at tulad mo, gusto ko rin tayo magkaroon ng pamilya. Pero dahil sa akin di mo makakamit ang minimithi mong pamilya at dahil dun nag bago ka. At sa araw-araw na pagbabago mo ang pangako mo lang sa akin ang pinanghahawakan ko. Pero hanggang saan ko ito kayang panghawakan. A/N: This story is work of fiction. Any scene, characters or anything that have same to the other stories are purely coincidence. Please inform me politely. Disclaimer: I do not own the pictures I use. All images or videos are purely for imagination purposes. Credits to the following for the images that I used to my book cover from freepic Freepic diller, Senivpetro, Topntp26 Hope you can support me and my stories. Thank you.Concluida
PROLOGUE "Sir. Bakit nyo ho ako tatanggalin sa trabaho?" mapangahas kong tanong sa Manager ng pinagtatrabauhan kong Mall. "Yon ang desisyon ng May-ari. Kasama ka sa mga male-lay-off. I'm sorry Carmela." alam kong nasunod lamang ito sa utos ng masmataas sa kanya. Kaya Wala akong ibang maisumbat Dito. "Biglaan naman ho kasi Sir." mangiyak ngiyak kong sambit. May ibinigay itong card. "Kung gusto mo pang manatili sa trabaho mo dyan mo puntahan ang may-ari ng Mall. Bukod diyan wala na akong iba pang magagawa. Kung Hindi ka daw pupunta o di mawawalan ka talaga ng trabaho." Muli kong minasdan ang maliit na papel. Bumuntong hininga ako. Keycard yon ng Isang Hotel room. Napapikit na lamang ako. "Sige po. Pupunta po ako." Author's Note All my Works are all fictional none of it exist in Real life. Originally Written by me. credit to the owner of the photo 😁
Más detallesPautas de Contenido