Asla Bırakmam #Wattys2019

Bu hikaye, kötü çocuk ve masum kızın hikayesi değil..
Bu hikaye kötünün kotüyü, siyahın renksizi, yeşilin kırmızıyı, beyazınsa yalnızlığı bulduğu hikaye...

Burada yaraların sarılacağı bir yer yok,
Burada kabuk bağlamış yaraların açılacağı, Sıcakların soğukla yanıp kavrulacağı, Soğuklarınsa buz kesip donacağı yer...

Ama istisnalar kaideyi bozamaz, öyle değil mi?

Unutma... Her istisnanın ödeyeceği bir bedel vardır..
Onların bedeli ise...

Onları ASLA bırakmaz..
Tıbkı onların ASLA bırakamayacağı gibi...

-Genç kurguda #197
-------------------

Benden uzaklaşmasını isterken, bir o kadar da bana yakın olmasını istiyordum.

O kronik bir hastalıktı...

Ama beni esir almasına izin veremezdim...

Ayağımdaki siyah stilettoların sesi denizin dipsiz sessizliğine karışırken aşağıya varıp korkuluklara doğru ilerledim. Teknenin sağ tarafındaki korkulukları ellerimin içerisine alınca, daha da üşümelerine rağman bırakmamıştım.

Bana acı veren şeylerden zevk alıyordum.

Bağımlılık yapıyorlardı.

Onun gibi...

Yanıma geçen üzerindeki tişörtle ortamın rengine uyum sağlayan adama bakmadan derince bir nefes aldım.

"Sana benziyor."

Söylediği cümleyi aklımda değerlendirdim. Bana benziyorsa güçlü olmalıydı.

"Siyah..." dedi bana bakmadan solumda duran keskinliği beni kendisine cezb eden adam. Cevaplamasam da dudaklarım yukarı kıvrılmıştı.

Ben siyah olabilirdim, ama...

Onun hiçbir rengi yoktu...

Peki ya sen?

Daha yolun başındasın...

Onlara katılmak ister misin?

Tehlikeli olabilir...

İyi düşün...

Kendi seçimin...

Tanıtım videosu:
https://www.youtube.com/watch?v=kiLz6P0sFEY

Kapak: @Eman_othman