DELİ MİYİZ NE?

DELİ MİYİZ NE?

  • WpView
    Reads 451
  • WpVote
    Votes 24
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Jun 10, 2015
Doğum saatine kadar, aklınıza gelebilecek herşeyleri aynı. Huyları hariç. Bu da onları bir arada tutan en büyük faktör. Onları yakınlaştıran asıl olay ise çocuklarının doğumlarını bile tutturan küçüklüklerinden beri kardeş gibi olan ailelerinin ölümüyle başlıyor. Merabaaa! Ben Deniz. Diğerleri gibi etek, elbise takılan biri değildim aslında.Daha çok sportif ve eğlenmeyi bilen, gerçekten eğlenmeyi bilen bir kız olarak görüyorum kendimi. Ki keza benimle tanışanlar da böyle der. Fakat bu iki canavar beni ne hallere soktular. Ama yine de bu kızlara bayılıyorum. Biz birbirimizin ailesiyiz. Selamm pandalarım! Ben Başak. Pizza ve dondurma dünyadaki en iyi şey değil mi? Pandalara aşıkım. Şortlar beni tanıtan en iyi giysi. Şort kızıyım ben. Başka bir şey olmaz bana. En yakın, hatta ailem dediğim iki mükemmel insana sahibim. Bazen huylarımız yüzünden anlaşmazlık çıksada bu kızlara bayılıyorum. Biz birbirimizin ailesiyiz. Holaa! Ben Hazal. Hamburger ve jelibon dünyadaki en iyi şey. Köpekleri gördüm mü dayanamam,hemen severim. En sevdiğim başka bir şeyse benim kızlarım. İkisine de bayılıyorum. Biz birbirimizin ailesiyiz.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • KORKUT / bxb
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Sirayet|Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • ALİN | Gerçek Aile

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines