KAÇINILMAZ

KAÇINILMAZ

  • WpView
    Reads 612
  • WpVote
    Votes 47
  • WpPart
    Parts 8
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Apr 17, 2016
WpInfo
Fiction
Romance
"Niye seninle gelmeliyim?"dedim soluk soluğa."Çünkü bana güveniyorsun."dedi kendinden emin edasıyla.Haklıydı.Ona güveniyordum ama sorgusuz sualsiz peşinden gidemezdim."Sana güvendiğimi nerden biliyorsun ki?"derken konudan uzaklaştığımında farkındaydım."Ben bilirim güzel göz.Sana dair olan her şeyi adım gibi bilirim."dedi gözlerimin içine bakarak,ah bu çocuk hiç doğru zaman nedir bilmiyordu.Böyle koştururken bu lafların sırası mıydı?Hiçbir şey diyemediğim için önüme dönüp gülümsedim.Söylediği şey midemdeki kelebekleri harekete geçirmişti ve kelebeklerim de salak salak sırıtmama neden oluyordu.Koşarken hem gülüyor hem düşünüyor olmak gözlerimin iyi görmemesine neden oldu ve yüzüstü yere yapıştım.Arda hiçbir şey demeden beni kucağına aldı.Karşımdaki adam beni bir dakika içinde öyle duygulara sürüklüyordu ki ona kızmama izin vermiyordu.Kokusu ayağımın acısını aklıma getirmiyordu.Silah sesini duymamla kendime geldim."Arda"diyebildim sadece sonra sanki hiç uyanamayacağım bir uykuya daldım..
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Mafyaymısmıs
  • KORKUT / bxb
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Sirayet|Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines