PERİ KIZI

Elimde tüten bir kupa, şehrin kıyısında bir terasta dikilip, güneşin geceyi adım adım mağlup etmesini izliyorum. Şu ana kadar şafağı hep bir savaş olarak düşündüm. Karanlık ve aydınlık arasında bitmeyen bir savaş... Ya öyle değilse, ya deli gibi aşıksa karanlık, onsuz var olamıyorken onunla yok oluyorsa... Her sabah bile isteye mağlup olup, her gece hüzünle çöküyorsa... Aşık olmadan anlamıyor insan, başlangıcıyla sonunun aynı olduğunu... Seni var edenin yok edeceğini...
Peri kızı, seninle ben, karanlıkla aydınlık gibiyiz...