tasma...

Korkuyorum senden. Geceleri dolaptan çıkacak canavarlardan korkan küçük bir çocuk gibi ürküyorum varlığından. Sahip olduğun erdemlerin tamamlıyor benim eksiklerimi. Benim isteyip de olamadığım kişisin aslında. Seni ilk tanıdığımda görmüştüm içinde barındırdığın kocaman saf dünyayı. Herkes mutluydu kurduğun dünyada. Başına gelen en kötü şeyler de bile gülümseyip affedebiliyordun herkesi.
İşte bu yüzden seviyordum seni. Yüzüme vuran bir ışıktın benim için. Aynı zamanda çelişkiler mağarasında yaşayan ben, korkuyordum bir iğne deliği büyüklüğünde ışık girecek diye yaşadığım karanlık boşluğa. ..