AŞKİYA
  • WpView
    Reads 360
  • WpVote
    Votes 59
  • WpPart
    Parts 8
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Jun 25, 2015
Kolumu kavradı ve ben onun eşsiz kokusunda kaybolurken bedenlerimizi yakınlaştırdı. Kısık kısık nefes alırken son irademi kullanmayı denedim,"Bırak, Ayberk. Eşkiya mısın sen!" Kendi çapındaki yarım ağız sırıtışları hiç bu kadar mükemmel olmamıştı. Dudaklarını ıslattı ve beni takmayıp etkileyici sesini sundu,"Bilirsin Hera. Eğer iyi biri ve masum bir çocuk olursan Şirinleri görebilirsin." Yutkunduğumda devam etti,"Ama anlaşılan umursamaz biri ve kötü bir çocuk olursan Şirine'yi görebilirsin. Hemde Yaramaz Şirine'yi." Tamamen kendimi ona bıraktığım sırada o da beni bıraktı ve uzaklaşarak mırıldandı,"Ayrıca yanıldın. Eşkiya değil Aşkiya olacaktı." Ayberk uzaklaşırken sadece arkasından bakabildim. ■■■ ■Tüm hakları saklıdır.
All Rights Reserved
#36
yazkampı
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Sirayet|Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • KORKUT / bxb
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Mafyaymısmıs
  • ALİN | Gerçek Aile

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines