Batang Kalye [ON-GOING]

Batang Kalye [ON-GOING]

  • WpView
    Reads 44
  • WpVote
    Votes 2
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Jun 18, 2015
WpInfo
Non-Fiction
PROLOGUE Malawak na kalsada ang aming tahanan, sa gilid ng nagtatayugang gusali ang nagsisilbi naming tulugan, mausok at maingay na kalsada ang siyang pinagkukunan namin ng kabuhayan. Tingin sa amin ng karamihan ay salot at pinangingilagan kami ng sinumang makasalubong namin. Tao rin kami na ang kasuotan ay kadalasang marumi. Ang tawag sa amin ng karamihan ay "Batang kalye" Ang mga lugar na pinangyarihan, mga pangalan ng tauhan ay walang kinalaman sa kung sinuman. Kung may pagkakahalintulad man sa totoong buhay ay iyun ay hindi sinasadyang nagpareho lamang.
All Rights Reserved
#475
nonfiction
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Sweetest Mistake
  • The Devil's Lullaby
  • Dancing with the Devil
  • TATsuLOk
  • The Mafia boss's Addiction
  • Carrying the Mafia Lord Babies
  • NERD GOT MARRIED TO A DANGERIOUS MAFIA BOSS
  • Its Hard to Fall.
  • Ang Mga Payo Ni Sir[COMPLETED]

Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.

More details
WpActionLinkContent Guidelines