YÜREK ATEŞİ

YÜREK ATEŞİ

  • WpView
    Leituras 5,793
  • WpVote
    Votos 162
  • WpPart
    Capítulos 9
WpMetadataReadEm andamento
WpMetadataNoticeÚltima atualização dom, mai 1, 2016
Aşk neydi? Sevdigin adamı yıllarca içinde saklamak mıydı? Yoksa bir gün gelecek umuduyla her günü yakmak mıydı? Ya da sevdiğin adam uğruna gözünü karartmak mıydı? Aşk bence sevmeden sevilmekti. Onun nefesine muhtaçken mesafeleri iliklerine kadar hissederek yaşamaktı. Olmayan anılarla beynini doldurmaktı. Eger bir gün gelirse yapacaklarımız listesinin hazır beklemeseydi. Mesafeler artıkça yokluğunun daha fazla dokunmasaydın. Ve en önemlisi şu duyguyu tatmaktı;sevdiginin umrumda olmamanın verdiği o sancılı bir agrıyı yaşamaktı. Kendi ellerinle hayattını mahvettmekti. Sokakta hiç utanmadan herkesin içinde ağlamaktı. Kara sevdaya düşmek hep şu soruyu sormaktır kendine; Neden sevemedin? Alamadığın her cevapta çıldırmaktı. Öfke patlamaları yaşamaktı. Herkese güldüğünü görüp senden sakındığını o tebessümü her gün beklemekti. Onun başkasına olan aşkını görüp her gün kendini bittirmekti. Bir ömür boyu yarım kalmışlık hissiyle tutuşmaktı. BAŞLANGIÇ TARİHİ : 15.06.2015
Todos os Direitos Reservados
#492
karasevda
WpChevronRight
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Illustration

Talvez você também goste

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Halısaha |texting
  • Sessiz Yemin
  • Karven
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Vatan Uğruna

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Mais detalhes
WpActionLinkDiretrizes de Conteúdo