ÖL YA DA ÖLDÜR

ÖL YA DA ÖLDÜR

  • WpView
    LECTURAS 677
  • WpVote
    Votos 37
  • WpPart
    Partes 2
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación dom, jun 21, 2015
Hayatı dibine kadar yaşayan bir kızdım. Ailesinin prensesiydim. Her yeni günden zevk alırdım. Güneşe aşıktım. Hersey ailemin öldürülmesiyle sona erdi. Hayatın dibinde yaşayan kız oldum. Prenses değil de bir hiç oldum. Her yeni güne lanet eder oldum ve aşık olduğum güneş beni terketti. " Ölmene izin veremem. Seni durduramam ama geri döndürebilirim. " dedi siyah gözlü çocuk. " Nasıl olacakmış o dediğin ? " diye sordum acı ve alay dolu gülüşümle. " İntikam seni tekrar yaşatmaya yeter mi ? Ya şimdi öl ..." " Ya da ? " dedim arkamı donmeden. " Ya öl ya da öldür ! " dedi acımasızca.
Todos los derechos reservados
#78
ruhsuz
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Vatan Uğruna
  • Sessiz Yemin
  • Halısaha |texting
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)
  • Karven
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido