Benim adım... Aslında adımın bir önemi yok. Destanlarda, hikayelerde ya da olaylarda anlatılanların isimleri değil yaptıkları önemlidir ve ben sizin hiç onaylamayacağınız şeyler yaptım. Hatta yaptığım şeyleri hayatta kalmak için değil artık zevk için yapıyorum. Bunu af dilemek ya da suçluluğumu gidermek için yazdığımı düşünenler olabilir ancak bunu sadece anlatmayı sevdiğim için yazıyorum. Hala yazabiliyorken. Git gide önceki düzenime ayit olan yeteneklerimi unuymaya başlıyorum. Medeniyet diye belirttiklerinizi. Nezaket, örf adetler veya toplumda göze batmadan vakit geçirmenizi sağlayan diğer özellikler. Artık insanlarla yaşamaktan çok gözlerindeki tek yaşama tutunan parçayı almakla ilgileniyorum. Aslında hiç biri ilk seferi kadar saf olmuyor. Kendin için tabi. Karşı taraf için hep ağlamaklı ve yalvaran gözlerle bitiyor. Şimdi ise bir oyun için daha hazırlık yapıyorum. Biraz teferruatlı ancak fazlasıyla iç güdüsel. Sanki bir tiyatro gibi. İzleyeni olmayan bir tiyatro.All Rights Reserved