Mia Parker

Cześć nazywam się Mia. Jestem 16-latką która sprawia wiele kłopotów. Rodzice najlepiej oddaliby mnie gdzieś, gdzie jak oni to mówią ,, nauczyli by cię tam porządku''. Odczuwam niepotrzebność.
Niestety byłam nie zaplanowanym dzieckiem, jakby to powiedzieć skromnie ,, stałam się przez przypadek'' wpadka rodziców. Nie jestem z nich za to dumna, ale czasu nie cofnę.
Trochę coś o mnie: Nazywam się Mia, mam długie blond włosy. Nie zakładam spódniczek i szpilek, lecz długie spodnie i adidasy. Nie nakładam tapety na twarz i NIE chodzę w kucyku. Jestem człowiekiem nie lalką. Mam starszą siostrę, która potrafi w jeszcze większe gówno mnie wplątać. Bardzo ją za to kocham. Nienawidzę swojej szkoły. Nie dlatego, że mam na pieńku z dyrektorem i każdy jest fałszywy, nie skąd tak po prostu jej nie lubię. Już parę razy zostałam wyrzucona ze szkoły z byle jak dla mnie powodu. Nie jestem psycho, nie tnę się i nie palę. Nie zaznałam nigdy miłości, nikt mnie nie kochał, na tyle aby ze mną zostać do końca. Chcę żeby mnie ktoś zauważył. Nie chce być tłem.
Czy Mia znajdzie kogoś kto ją pokocha? Czy rodzice w końcu zobaczą w niej swoje dziecko? Czy im wybaczy błędy? Czy kiedyś wróci do domu?