Bir Beyzade Masalı

Ben Ezgi Akdeniz.. İzmir'in güzelliğini çalmış bir Karadenizli olarak Beyoğlu'nun abisini kendisine örnek almış ve kordon boylarını bırakıp Taksim Meydanının kalabalığına adım atmıştım.
Çok zorlu bir iki seneden sonra son anda Trabzon yollarından çark etmiş olmakla beraber bu şehirde dört yıl boyunca hayatın gerçeklerini, ilk ciddi hayal kırıklıklarımı, belki arkadaşlığı belki dostluğu öğrenmeyi planlıyorum.
Eğlenmek de bu isteklerim arasında sıralanabilir tabi çünkü ben keyif almaktan keyif alıyorum. Kaldığım yurt bunun için en uygun yer tabi ki.. Oda arkadaşım, onun arkadaşı, arkadaşının arkadaşı.. Komşu odamdakiler yok onlarında arkadaşları derken birden genişleyen çevremle birlikte üniversite hayatımın da renkleneceğini umuyorum.
Şimdi yanımdan geçen bir bayanın attığı gibi şen kahkahalar kadar keyifli, şu mağazadaki elbiseler kadar renkli, karşı caddeden geçen bir Porche'un sahibi olmak kadar inanılmaz bir öğrencilik yaşıyorum şu sıralar... Aşk ? O şimdilik ufukta görünmüyor ancak her zaman görüş alanıma takılan biri var ki dikkat! Aşık olunabilir erkek alarmım çalmaktan masadan düşüyor her seferinde..

Oda arkadaşımın sapıklığı ve erkek manyaklığını bir kenara bırakırsak tamamen çılgın bir iyilik perisi.. Seni seviyorum kızımmm.. şu an telefonuma cevap vermiyor olabilir ancak buluşmamız gereken yere az kaldı.. muhakkak bir çocuğu kesmekle meşgul olduğu konusunda %80 eminim..Kalan %20'sinde ise çocuk değil, karizmatik orta yaşlı bir adam olma ihtimali var. Herneyse.. yine de onunla arkadaş olduğum için şanslıyım..
Geri kalanını da ben yaşayayım siz izleyin..