- SÛKUT -

Gözlerimi açmak istemiyordum o kadar bitmiş tükenmiştim ki.Etrafımda olup biten iğrençliklere gözlerimi açmak istemiyodum sonsuza kadar.Sanki gözlerimi kapatsam herşey halolcakcaktı. Kendimi kandırıyorum hiçbir şey düzelmeyecekti.Bu küçücük bi çocuğun korktuğunda gözlerini yumması gibiydi sanki göz yummak herseyi düzeltebilecek gibi.Ben kolayı seçiyordum her zaman böyle yapmamış mıydım? Belkide hep bu yüzden kaybediyorumdur.Yinr mi kolayı seçecektim ? Gözlerimi yarıladığımfa etraf griydi.Etrafı net görmeye başladığımda yanağımdaki sızı farketmem uzun sürmedi.Sanırım o tokadın savsaklığı sarmıştı bedenimi.İçimi cayır cayır kavuran öfkenin sebebinin bu denli güzel bi adam olması çok yazıktı.Biraz çevreme bakındığımda sigara izmeritlerini ve küllerini görmemle beraber onları takip etmeye başladım.Devamında iki parmağın arasına sıkıştırılmış bitmekte olan sigarasından son dumanlarını içine çekerken aslında ciğerlerine dolan zifir miydi yoksa bedenimden çekip aldığı ruhum muydu?