SİYAH

Siyahım ben.Simsiyah.Hatta siyahin en koyu,beyaza en uzak tonuyum.İcindeki bosluga hapsolmus,kendini yillar oncesinde kaybetmis zavallının tekiyim belkide.Ben sevdiği herşeyi yitirmiş, tüm hayalleri elinden alınmış,tüm umutları yıkılmış büyüyememiş bir kız çocuğuyum.Ben UHDE.

Maviyim ben.Masmavi.Mavinin en güzel,en can alıcı tonuyum.Herzaman kıskanılan,çoğu insanın hayal bile edemediği bir hayata sahibim.Üzülmeyeyim diye gözümün içine bakan bir ailem var.İstediğim herşey daha ağzımdan çıkmadan gerçekleşti denebilir.Hal böyle olunca hala yaramaz bir çoçuğum ben.ben YANKI.

Hayat çok acımasızdır bazen.Tam herşey yoluna girdi derken bi bakmışsın hayatın paramparça.Ailen darmadağın ve sen yitip gitmişsindir karanlığında.İnsanın en büyük sığınağı siyahtır o zaman.Siyahtır çünkü, siyah onu duygusuzlaştırır.Acısını hissetirmez.Ancak siyah ona öylesine işler ki siyahlığa sığınanı kendine bunlar.Ve artık o insan yoktur.Onun yerine sadece SİYAH vardır.

Bu hikaye siyahla bütünleşmiş bir genç kızın hikayesidir.Kız öylesine koyu bir siyahtır ki yanına her kim yaklaşırsa simsiyah olur kalır.Bu yüzden kız yanına hiç kimseyi yanaştırmaz ve yanlızlığını siyahlığıyla kardeş eder.Fakat kız öyle güçsüzdür ki aslında,ufacık bir rüzgarda dalından düşecek yaprak gibidir.Peki söz konusu aşk olunca kızımızın ördüğü buzdan duvarlar ne kadar daha dayanacak.?