Şu Aileye Bak Hele.

Şu Aileye Bak Hele.

Reads 334
Votes 43
Parts 2

Ongoing

Last published Mon, Aug 3, 2015

Sanal Aile kavramını müthiş yansıtan bir topluluğun hikayesiydi bu sadece. Sanalda ki dostluğun gerçeğe taşınması kadar büyük bir mucize yoktu her halde. Koskoca bir evde, birbirine bağlı yüze yakın kişi, Birbirlerini koruyup, birbirlerine tutunmak onların işi.. Not: Sadece grupta ki vatandaşlar için yazılmış bir hikayedir.. Dip not: Köstebeklerin beyni (!) anlayacak kapasitedeyse eğer, onların da okuyabilmesi tavsiye edilir.. Yerin dibi not: Biz ne köstebekler gördük, bu aile karşısında ayakta dahi duramadılar..

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines