ALBA:Annem

'Ailemizden bir parça' 'birbirimizi tanımamız gerekiyor' 'Emre sonunda istediğim gibi bir gelin bulmuş'

Aman Tanrım!

"Kızım,nişanı diyorum fazla uzatmadan yapalım."

İçtiğim su boğazımda kalmış,ölesiye öksürüyordum.Emre en az benim kadar şaşkın bir bana bir dedesine bakıyordu.

"Oğlum durmasana öyle!Gelinimin sırtına vur."

Gelinim lafını duyduğumda daha kuvetli öksürmeye başladım.Emre yanıma koşup sırtıma vurmaya başladı.Bir yandan da konuşuyordu.

"Dede o iş öyle sandığın gibi değil.Alba öğretmen.Selin'in öğretmeni."

"Ne güzel işte oğlum.Tahsilini de yapmış."

Alba kendini hiç ummadığı bir ilişkinin içinde bulduğunda hayatının birdaha asla eskisi gibi olamayacağını anlar.Büyükannesinin ondan sakladıklarıyla yüzleştiğinde ise geldiği yaşına kadar bildiği tüm doğruların yanlış olduğunun farkına varır.

Devin annesinin ölümünden babasını sorumlu tutan ,kendi kabuğuna çekilmiş bir kızdır.Ona yaşam gücü veren tek şeyin sevdiği adam olduğunu düşünmektedir.Karnındaki mucizenin büyüsüne kapıldığında hayat ona çok büyük bir darbe vurur ve bir daha asla eskisi gibi olmayacak şekilde değişir.

Bu kitapta anne ve kızlarının hayatlarının aslında ne kadar birbiriyle bağlantılı olduğunu Devin ve Alba'nın annesiz geçen yıllarından ve bu yılların nedenlerinden anlayacaksınız.

“Kader ağacında annenin ektiği her tohum kızının bağlarını oluşturur.”