Uçurumun Kenarında

Uçurumun Kenarında

  • WpView
    Reads 613
  • WpVote
    Votes 37
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Jun 9, 2022
Bir kere daha keseledim elimi,derimi soyarcasına. Belki bin belki on bininci keseleyişimdi. Ruhumun içine işlemiş kan lekesinin gitmesi için uğraşıyordum. Gitmediği için bir kere daha süzüldü yanaklarımdan suyla karışık yaşlar. İçimdeki çığlığı yansıtan hıçkırıklar buzluktan farkı olmayan banyoda yankılandı. Kalbimin en ücra köşesine düşen lavlar yakıp kavuruyordu bütün benliğimi. Buz gibi banyoda vicdanımın yanışı ısıtıyordu içimi. Yaşadıklarım geçti gözümün önünden,ihmal etmedim elimi her seferinde dahada bastırarak yıkamayı. Leke izinin geçmediğini gördüğümde yaşlar süzülürken yanaklarımdan yine hıçkırıklarım yankılandı. Son demlerimi yaşıyordum. İçimde tuttuklarım birer birer dökülecekti dudaklarımdan. Yankılandı,bu sefer hıçkırıklarım değil; "Ben katilim" Haykırışlarım. "Elim kanlı" Feryatlarım "Suçlu benim" İtiraflarım. Yankılandı: "Umut" Bu bu ses ben değildim.Elimden yere düşen tas ürpertimi dahada arttırdı.Derimi yüzercesine bastırdığım kesenin acısını hissetmezken beynimde ve boş banyoda bir kere daha yankılandı o ses: "UMUT"
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • ALİN | Gerçek Aile
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Sirayet|Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • KORKUT / bxb
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Mafyaymısmıs

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines