DENİZ KOKUSU

" Mutluluktan uyuyamadığım, içim içime sığmadığı bir gün olsun isterdim. O gün neler yaşadığımı tahmin bile edemiyorum açıkcası. Beni böyle mutluluktan uyutmayan ne yaşayabilirim ki değil mi ?
Sahiden gelir mi o günler, herkese anlatmak isteyeceğim, herkesin o mutluluğa ortak olmasını isteyeceğim bir şeyler mümkün mü şu hayatta?

Ama görüyorum ki çok zor. Anca aklıma takılıp, içimi kemiren, olup olmadık şeylere üzülerek teslim olur uykularım. Zehir eder uyumama mani olur. Anca bu yüzden uykularım bölünür Derin.

En azından sen gelene kadar öyleydi. Mutluluğum oldun sen benim, uyumayı sevdim sayende."

"Bende hep huzurlu bir şekilde uyumayı dilerdim. Annemin ve babamın kavgalarını dinlemeden geçirdiğim bir gece, sanırım mucize olurdu. Tüm huzurumu 2 yıl göremediğim okulumda değil de 3 aylık bir otelde bulmak.. Sanırım bunu değil de, bu kadar kısa sürede nasıl herşeyim olduğunu merak ediyorum. Çok tuhaf değil mi Deniz? Şu anda denizin karşısında oturuyoruz, ama ben sadece senin kokunu duyuyorum."

"Deniz kokusu bile rahatlatamadı ! Senin kokun kadar. Boşver belki de biz birbirimizin deniziyizdir."

( İlk yazılan 7 bölüm silinmiş ve hikayeye yeniden başlanmıştır. Önceki konuyla herhangi bir yakınlığı yoktur.)