Belki bir gün

Kader mi bizi yalnızlığa sürükleyen, yoksa yalnızlık mı herkesin kaderinde en güzel yeri edinen ? Yalnızlık var mı sahiden ? Yoksa sevdiğimizin yanımızda olmayışının tanımı mı bu kelime ? Bence yalnızlık, en kalabalıklar içinde de yaşanabilecek bir şey. Çünkü tek bir kişinin yokluğu, çevredeki herkesin varlığını hiçe çevirebiliyor ve biz buna yalnızlık adını veriyoruz. Yalnızlığın koynunda ne kadar yaşayabilir bir insan ? Yalnızlık hastalık derecesinde bir alışkanlığa dönüşebilir mi sahiden ? Belki de gerekli olan bir tutam sevgi, çokça da güven. Yalnızlık sevilesi bir şey. Ama artık yalnızlığa değil de sarılıp huzur bulacağım bir bedene ihtiyacım var. Kim bilir ; belki bir gün ?