NAĞME

Gözlerinde ki o yoğun bakış içini görebiliyorum dercesine haykırıyordu. Onu izlediğimi farketmiş olacak ki yavaş ve ağır adımlarla bana yaklaştı, yaklaştı ve durdu. Yüzünde ki siyah maske onu gizlemişti ama hala çözemediğim o gözleri bedeninde ki ruhunu yansıtıyordu. Bir ressamın ustalaşmış kaleminden çıkmış gibi, dudakları hafifçe aralandı.

" Döngü bitti."

Dedi duraksayarak, ses tonunda alaycılığın saf duygusunu hissedebiliyordum. Ardından bana biraz daha yaklaştı, nefesini hissedene kadar. Dediğinde ki manayı aklımda tartmaya başladım. En sonunda kalbimin hızlı atan atışlarını geride bırakarak konuşmaya başladım.

" Bu da ne demek oluyor?"

Sorduğum soruyla geri çekilirken yüzündeki maskesini hızlı bir hamleyle çıkardı. Yüzü, yüzü bana resim çizmek için aldığım ilham kaynağı kadar donuk hissettiriyordu ve şuan yüzüme çarpan nefesi bir buz kadar soğuk olmasına rağmen cehennemde yanan kor ateş parçaları gibi yakıyordu. Sadece ikimizin duyabileceği şekilde fısıldadı.

" Sıra sende demek."

-
@ Tüm hakları saklıdır.