Benimsin Benim

"Sevgilim ben seni çok özledim. "
"Hıııı" öküz ya hıııı nedir ya
"odun ben sana özlediğimi söyliyim senin dediğine bak ya"
diyerek küçük çocuklar gibi küs hareketi yapmıştım.
Belime dolanan kollardan ilk önce korksam da sonra onun kokusunu alınca hemen sırnaşmıştım kollarına.
"Birtanem yapma böyle biliyosun bu aralar çok yogunum zaten seninle vakit geçiremedigim için canım sıkkın bide sen böyle yapma nolur."
Yavaşça ona döndüm
"napabilirim sen benimle ilgilenmeyince sanki benden bıkmışsın gibi geliyo beni bırakacaksın diye çok korkuyorum . " Allah kahretsin yine gözlerim dolmutu anlamıyorum ki bu sıralar niye bu kadar duygusaldım ki her şeye ağlıyordum.
yüzümü elleri arasına larak baş parmagıyla gözümden düşen yaşı silmiştim.
"Canım benim ben hiç senden bıkablirmiyim ha bunu aklın alıyor mu? Unuttun mu sen benimsin benim. İnsan hiç her şeyini bırakabilir mi? Tılsımım."
gülümseyerek
"söz mü?" kollarını bana sıkıca sararak o büyülü kelimeyi söyledi.
Ve prenses sonunda beyaz atlı prensini buldu. İşte huzur bu kollardaydı.

(dikkat kitap bol küfür içeriyor .)