GÖĞE KADAR SEVMEK

"Hadi buradan kaçalım. Tüm bu gürültülü şehir hayatından,bizi onaylamayan insanlardan... Sadece ikimizin olacağı yerlere gidelim Güneş'im. Hep güneşli bir yere." Yavaşça gülümsedim. Gamzelerimin belirginleştiği yerleri parmaklarıyla okşadı Deniz.
"Hayal kurmayı çok seviyorsun di mi?" Dedim ellerini tutup indirerek. O sırada ellerimi de onunkilere kenetledim.
"Evet çünkü içlerinde hep sen varsın." Başını sağa yatırırken omuzlarını silkti.
"Ama yanındayım ayrıca."
"Tabi ki. Ama hayaller ayrı. O zaman sen hep orada ve yanımdasın. Başka yerde bile olsan. Hayallerimde her zaman yaşıyorsun ve yaşamaya devam edeceksin."
Bu sözleri hiçbir zaman aklımdan çıkaramadım. Çünkü o gitti ama beni hayallerimde hiç terk etmedi. Hem nasıl terk edebilir ki,Güneş'siz Deniz olur mu hiç?