SAVAŞ

SAVAŞ

Reads 5,882
Votes 1,200
Parts 28

Ongoing

Last published Fri, Aug 12, 2016

11b bilgisayar bilişim dostluk entrika

Okuduğum lise, bulunduğum sınıf, arkadaşlarım hepsi çılgınca. Her türlü desteği verdiler bana yeri geldiğindeyse cezalandırdılar... Ama hiç biri... Ben hayatım da sadece birini sevdim oda hayatını sadece bir kişiye feda etti... Herşeyi yaptım beni görsün, sarsın, sevsin diye ama sadece kardeş olabildim ona, koruyup kolladığı ama yan gözle bakmadığı bir kardeş... Onun için hırsızlıklar yaptım, yalanlar söyledim, iftiralar attım, birilerinin canını, en çokta onun canını yaktım... Şuursuzca yaptım her şeyi... Bilmiyorum. Belkide bir yerlerde bir çok hata yapmışımdır!

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines