YEKBEDEN

Göktürk 21 yaşına ayak basmış olgun, istikrarlı, lider vasıflı, IQ seviyesi gayet yüksek, samimi hatta ve hatta nazik denilebilecek bir nitelikteydi.
Ne mükemmel ama!
Gıpta ettiniz değil mi?
Oysa; yüzündeki gülümsemenin ardında dünün anısını, bugünün acısını yıllandırıyordu.
Dissosiyatif Kimlik Bozukluğu o'nun ruhunu rüzgarlı havada parçalanmış uçurtma gibi savrulup,
zedelenmesine neden oluyordu.
Elbet biri ruhuna iyi gelerek o parçaları bütünleştirecekti.
Belki o puzzle'ı birleştiğinde yegane bir resim çıkacaktı ortaya?
Belki de yeni bir yıkım yaratabilecek güçte geçmişin kesitleri...
Dehşet, ızdırap ve acı el ele verdiği an
Göktürk derin bir uykuya dalıyor; Bedenini başka kişiliğine emanet ediyordu.
Bellek kaybı ile zamanda yiten Göktürk bununla birlikte bütün umudunu da yitiriyordu.
Kendisiyle olan savaşından kim galip çıkacaktı?
Şimdi! Kişilikleriyle kumar oynama vakti. Asla ve asla bu oyundan muaf olmayacaktı!
Göktürk yaşayamadığı ensesine yapışmış hafi geçmişinden kaçıyordu. Peşini bırakmayacaktı.
Buzdağının görünmeyen yüzü benliğiyle ortaya çıkmıştı.
Buzdağı bile iki yüzlüyken kime tutunacaklardı.