kader mi keder mi

gece karanliginda ugultular duyuyordum "aaa hatice bak senin gezmeye çıkmış"soguk bi el hissettim kolumda usumustu belli;sonra güçlükle gözlerimi araladim kolumu tutan hatice hemşire idi "tatlim hadi yatagina gidelim"kendime geldigimde koridordaydim soguk fayastaki ayaklarım usumustu hatice apla beni kolumdan tutup yatgima
gotururken öbür hemşire lerin sesini dudum"hatice su adsizda ne buluyor bilmem. aman canim ne bulacak işini yapiyo kiz"yatgima yatiran hatice aplanin sicak gozlerinin için e baktim ve bana tatlim artik uyumalisin yarin okul var dedi"adsiz"evet bana boyle sesleniyolardi adimi sodularin da tek kelam etmiyordum çünkü yetiştirme Yurdu da mudur baba nin torpili ile burdaydim nasil olmus ne soylemis hiç bir şey bilmiyodum yedi yasinda bir çocuk için ne kadar ağır di bunlarsabah odugunda sinifta yerimi aldim ve öğretmen i beklemeye basladim ve ogretmen iceri girerken hepimiz ayağa kalktık okuma yazma ogrenecektim neydiki bu ne işe yaradi hatice apla biraz anlatmisdi ama b