Siyah Üzüm

Acıyor, diyorum göz yaşlarımın eşliğinde. Aslında acımıyor. Yalan söylüyorum. Kahverengi gözlerini, gözlerime dikiyor. Sanki gözleriyle bir şey anlatmak istiyor. Buğulu gözlerimle bakıyorum. Fakat bir şey anlamıyorum. Çünkü gözlerinde Aşk ve sevgi var. Özlem ve acıma var. Bunların yanında bir de nefret var. Bu tezat duyguları birleştiremiyorum.
Başını eğiyor ve arkasını dönüyor. Biliyorum, gidecek. Gitme, sözcüğü kaçıyor dudaklarımdan. Bir müddet duruyor. Son bir bakış atıp gidiyor.
Acılı bir bakış. Son bakış.
Acılı bir feryat kopuyor ağzımdan. Gökyüzü sanki onun gittiğini anlamış gibi kararıyor. Gök gürlüyor. Çığlığım gürültünün arasında kayboluyor.
Tıpkı benim, duygularımın arasında kaybolduğum gibi.