Siyah Üzüm

Siyah Üzüm

  • WpView
    LETTURE 42
  • WpVote
    Voti 7
  • WpPart
    Parti 2
WpMetadataReadIn corso
WpMetadataNoticeUltima pubblicazione dom, ago 16, 2015
Acıyor, diyorum göz yaşlarımın eşliğinde. Aslında acımıyor. Yalan söylüyorum. Kahverengi gözlerini, gözlerime dikiyor. Sanki gözleriyle bir şey anlatmak istiyor. Buğulu gözlerimle bakıyorum. Fakat bir şey anlamıyorum. Çünkü gözlerinde Aşk ve sevgi var. Özlem ve acıma var. Bunların yanında bir de nefret var. Bu tezat duyguları birleştiremiyorum. Başını eğiyor ve arkasını dönüyor. Biliyorum, gidecek. Gitme, sözcüğü kaçıyor dudaklarımdan. Bir müddet duruyor. Son bir bakış atıp gidiyor. Acılı bir bakış. Son bakış. Acılı bir feryat kopuyor ağzımdan. Gökyüzü sanki onun gittiğini anlamış gibi kararıyor. Gök gürlüyor. Çığlığım gürültünün arasında kayboluyor. Tıpkı benim, duygularımın arasında kaybolduğum gibi.
Tutti i diritti riservati
Entra a far parte della più grande comunità di narrativa al mondoFatti consigliare le migliori storie da leggere, salva le tue preferite nella tua Biblioteca, commenta e vota per essere ancora più parte della comunità.
Illustration

Potrebbe anche piacerti

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Karven
  • Halısaha |texting
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Vatan Uğruna
  • Sessiz Yemin

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Più dettagli
WpActionLinkLinee guida sui contenuti